4. Obrzędy Komunii

„Ponieważ celebracja Eucharystii jest ucztą paschalną, wypada, aby zgodnie z nakazem Pana wierni należycie usposobieni przyjmowali Jego Ciało i Krew jako duchowy pokarm. Zmierzają do tego łamanie Chleba oraz inne obrzędy przygotowawcze, które bezpośrednio prowadzą wiernych do Komunii świętej.”
OWMR 80

a) Modlitwa Pańska, obrzęd pokoju, łamanie chleba

Wezwanie celebransa do modlitwy „Ojcze nasz” rozpoczyna obrzędy Komunii świętej. Zanim jednak do niej przystąpimy, musimy się odpowiednio przygotować.

Dlatego w modlitwie Pańskiej „prosimy o codzienny chleb, który kojarzy się chrześcijanom zwłaszcza z chlebem eucharystycznym, a także błagamy o odpuszczenie grzechów, aby prawdziwie święci przyjmowali święte dary” (OWMR 81).

Następnie, przez obrzęd pokoju, prosimy o pokój i jedność i nawzajem okazujemy sobie – nim przyjmiemy Najświętszy Sakrament – „trwającą w Kościele komunię i miłość”. W tym celu odwracamy się w stronę ludu i kłaniamy się, a następnie jeden lub dwóch ministrantów podchodzi do kapłana, aby przyjąć i przekazać dalej znak pokoju.

Następnie kapłan łamie hostię, a w tym czasie wszyscy śpiewamy błaganie Baranku Boży. Po trzecim wezwaniu jeden z ministrantów dzwoni dzwonkami, aby oznajmić, że należy uklęknąć.

b) Komunia święta

„Jest bardzo pożądane, aby wierni podobnie jak kapłan (…) przyjmowali Ciało Pańskie z hostii konsekrowanych w czasie danej Mszy świętej (…). Dzięki temu Komunia święta ukaże się także przez znaki jako uczestnictwo w aktualnie sprawowanej Ofierze.”
OWMR 85

Rozpoczyna się Komunia święta. W pierwszej kolejności musimy zatroszczyć się o to, aby z każdym kapłanem idącym rozdawać Najświętszy Sakrament szedł ministrant z pateną. Dlatego dobrze jest już wcześniej zorientować się, ilu kapłanów będzie komunikować. Wystarczy policzyć, ile na ołtarzu wystawionych jest puszek z Ciałem Pańskim.

Ministrant trzymający patenę stoi po prawej stronie kapłana, który komunikuje. Stara się tak trzymać patenę, aby zawsze znajdowała się ona pod Panem Jezusem. Dzięki temu, gdyby przypadkowo ksiądz upuścił Komunię, spadnie ona na patenę, a nie na ziemię.

Jest więc to bardzo ważne zadanie dla ministranta i warto w tym miejscu uświadomić sobie, jak zaszczytna jest to funkcja – bowiem ministrant z pateną asystuje przy spotkaniu i zjednoczeniu się człowieka z jego Zbawicielem, naszym Panem. Należy więc do tego zadania podchodzić bardzo delikatnie, z cierpliwością i pietyzmem. Dobrze jest, pełniąc posługę z pateną, adorować w tym czasie Pana Jezusa, możemy przecież patrzeć na Niego z bardzo bliska.

Kiedy kapłan skończy udzielać Komunii świętej, ministrant przytrzymuje mu patenę przy kielichu, aby ksiądz mógł zsypać z niej okruszki, które na nią spadły. Gdyby zdarzyło się, że ksiądz zapomniałby to zrobić, ministrant będzie musiał zanieść patenę na ołtarz i położyć ją na korporale, aby tam ksiądz mógł ją oczyścić.

Reszta ministrantów, czyli ci, którzy nie poszli z patenami, ustawiają się w rzędzie za ołtarzem w celu przyjęcia Komunii świętej. Pamiętajmy, aby przed przyjęciem Pana Jezusa przyklęknąć przed Nim jako znak czci.

Należy również, w czasie, gdy kapłani udzielają Komunii świętej, usunąć z ołtarza mszał i mikrofon.

Po udzieleniu wiernym Komunii świętej jeden z kapłanów czyści naczynia liturgiczne, czyli dokonuje puryfikacji. Należy więc zanieść mu wodę, a następnie odebrać z ołtarza oczyszczone naczynia (kielich, puszki) i odłożyć je na stolik.

Jeśli Komunii świętej udzielał biskup, należy podejść do niego z wodą, tacką i ręczniczkiem.

Teraz, po chwili ciszy, kapłan wzywa wiernych do modlitwy. Czyni to z miejsca przewodniczenia, dlatego muszą do niego podejść ministranci z mszałem i mikrofonem (tak jak to czynili w czasie obrzędów wstępnych).