2. Liturgia Słowa

 

„Gdy w Kościele czyta się Pismo święte, sam Bóg przemawia do swego ludu, a Chrystus, obecny w swoim słowie, zwiastuje Ewangelię.”
OWMR 29

a) I czytanie, Psalm responsoryjny, II czytanie

Po Kolekcie rozpoczyna się Liturgia Słowa. Mówi się, że obok stołu eucharystycznego, na którym Chrystus przez kapłana składa Ojcu ofiarę z Siebie, ważnym jest również stół Słowa Bożego. Jest nim ambona. To z niej czyta się odpowiednie na każdy dzień fragmenty Pisma Świętego oraz głosi się homilie lub kazania.

Pierwszą i drugą Lekcję czyta Lektor. Po kolekcie podchodzi do ambony (czyniąc skłon w stronę ołtarza, jeśli przechodzi obok niego).

Ważne, aby dobrze ustawić sobie mikrofon: nie powinien on zasłaniać nam lekcjonarza, być za daleko lub zbyt blisko ust. Lekcjonarz możemy wziąć w ręce – nie musimy mieć złożonych rąk w czasie czytania. Najważniejsze jest to, abyśmy zajęli wygodną dla siebie pozycję. Pamiętajmy, aby czytać powoli oraz aby robić krótką przerwę przed słowami: „Oto Słowo Boże”.

Po czytaniu lektor wraca na swoje miejsce pamiętając, aby w drodze zatrzymać się przed ołtarzem i skłonić w jego stronę głowę.

b) Aklamacja, Ewangelia, homilia, Credo – Wierzę

W czasie aklamacji, czyli Alleluja (lub Chwała Tobie, Słowo Boże) śpiewanym przed Ewangelią, z zakrystii wychodzą ministranci kadzidła, łódki oraz akolitek. Powinni oni być przygotowani na to wyjście już wcześniej, a więc w czasie śpiewu psalmu responsoryjnego po pierwszym czytaniu. Dlatego, w czasie psalmu, ministranci ci mogą już rozpalić kadzidło, zapalić akolitki i ustawić się w odpowiednim miejscu, czekając na wyjście, czyli gdy zabrzmi: „Alleluja, alleluja, alleluja!”.

Ministranci kadzidła wychodzą równocześnie z ministrantami światła, z tym że nie wychodzą z tego samego miejsca: ministranci kadzidła wyjdą z zakrystii, a ministranci światła z bocznego wejścia przed zakrystią.

Ministranci światła ustawiają się z akolitkami z zewnętrznej strony ołtarza (czyli od strony nawy głównej) przodem do ołtarza, przy jego krańcach. Czekają tam, aż celebrans zasypie trybularz i kapłan czytający ewangelię podejdzie przed ołtarz.

W tym samym momencie ministranci kadzidła idą na środek prezbiterium z wewnętrznej strony ołtarza (czyli od strony tabernakulum), kłaniają się do ołtarza i podchodzą do celebransa, podkładając mu trybularz i łódkę, aby ten posypał kadzidło i je pobłogosławił. Łódkę podajemy z prawej strony celebransa, a trybularz z lewej. Jeśli w tym czasie celebrans siedzi, ministranci powinni najpierw klęknąć przed nim i z tej pozycji podłożyć mu dopiero trybularz. Następnie ministranci kadzidła wracają przed ołtarz i ustawiają się tak jak ministranci światła, ale z przeciwnej strony, czyli w taki sposób, aby ministranci kadzidła i światła byli zwróceni do siebie twarzami.

Teraz przed ołtarz może podejść (nie musi!) kapłan, który będzie czytał Ewangelię. Powinien on, zwrócony do ołtarza, odmówić odpowiednią modlitwę. Następnie razem z nim ministranci kłaniają się do ołtarza i wszyscy idą do ambony.

Tę akcję liturgiczną, zwaną „słupkiem”, przedstawia schemat (rys. 4.):

c) Modlitwa powszechna

Po homilii i wyznaniu wiary (Credo) celebrans wzywa wiernych do modlitwy powszechnej. W tym celu podchodzą do niego ministranci ze wstępem do modlitwy i z mikrofonem – tak jak to było w obrzędach wstępnych. Następnie lektor czyta prośby modlitwy powszechnej z ambony. W tym czasie ministranci księgi i mikrononu mogą odejść na bok. Podczas oststatniej prośby ministranci wracają na miejsce do celebransa z zakończeniem modlitwy wiernych.

Na tym kończą się obrzędy Liturgii Słowa, a rozpoczyna się Liturgia Eucharystyczna…